شارژ ایرانسل

فال حافظ


صفحه اصلی

ايميل ما

آرشيو مطالب

طراح قالب



کاربر مهمان، خوش آمديد!

منوی اصلی
لينکهاي سريع

آرشیو ماهانه
بهمن ٩٢
امرداد ٩٢
آذر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠

لينک دوستان

قالب وبلاگ
استخاره
فدراسیون جودو ایران
اتحادیه جودو آسیا
فدراسيون جهاني جودو
وبلاگ استاد منصوری
هیئت جودو استان تهران
کمیته داوران
مطالب جالب و دیدنی
ارائه رزومه جودوکاران
نمایش جدول مسابقات جودو
بازی آنلاین جودو
دانلود فیلم جودو(جودو ویژن)
فایتینگ فیلم
سايت كودوكان
جودو تي.وي
آموزش جودو كلاسيك
مؤسسه فرهنگی ورزشی برق تهران
آجیل و خشکبار محسن
تربیت بدنی دانشگاه آزاد دماوند
سایت جامع مسابقات رزمی
سایت رسمی آرش میراسماعیلی
جودوی کامیاران
قالب پرشین بلاگ


لوگوی دوستان


آمار بازدید

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

خدمات وبلاگ نویسان جوان






تبلیغات





سر وزن رسیدن در جودوکاران نوجوانان



اشاره
یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که جودوکاران
  با آن روبه‌ رو هستند، مشکل کاهش وزن سریع یا به اصطلاح «سر وزن رسیدن» (1) در روزهای منتهی به مسابقات یا در دوره‌های زمانی کوتاه است. در این مقاله سعی شده است، برخی از جوانب با اهمیت این موضوع مورد بحث قرار گیرد، چرا که میزان شیوع چنین مشکلی در ورزش قهرمانی و به ویژه در نوجوانان ورزشکار چشمگیر است و هر از چندی، شاهد بروز مشکلاتی جدی در زمینه‌ی سلامت و ایمنی جودوکاران در این زمینه هستیم.



مفهوم «سر وزن رسیدن» چیست؟
سر وزن رسیدن شامل روش‌هایی است که جودوکاران شرکت کننده در شیایی مبتنی بر وزن‌های خاص، از آن‌ها برای کاهش وزن استفاده می‌کنند. در ورزش‌هایی همچون کشتی، جودو، قایقرانی سبک وزن و نیز ورزش‌های رزمی، ورزشکاران باید دارای شرایط یکی از وزن‌های خاص باشند تا به آن‌ها اجازه‌ی رقابت داده شود.

الگوی نوسانات وزن در جودوکاران گوناگون تفاوت می‌کند. برخی از جودوکاران در طولانی مدت، وزن خود را در حد پائینی نگه می‌دارند، در حالی که برخی دیگر تنها در دوره‌ی قبل از مسابقات وزن خود را کاهش می‌دهند و در دوره‌ی خارج از فصل، به حالت قبل بر می‌گردند و وزنشان افزایش می‌یابد. برعکس، در برخی از ورزش‌ها، همچون مسابقات قایق‌های بادبانی در المپیک، باید از وزن خاصی برخوردار بود و ممکن است لازم باشد، بعضی از ورزشکاران برای داشتن عملکرد مناسب، وزنشان را به نحو مناسبی افزایش دهند [مک کارگار و همکاران،1993].


جودوکاران چگونه به سر وزن می‌رسند؟
چنانچه جودوکاران برای شرکت در مسابقه بخواهند به سر وزن برسند، معمولاًسراغ روش‌های سریع (کاهش وزن در طول یک هفته قبل از مسابقه) می‌رود. روش‌های کاهش وزن متنوع، و مشتمل هستند: بر رژیم‌های غذای افراطی و شدید و روزه‌داری، محدودیت در دریافت مایعات (روزه‌ی مایعات)، کم کردن آب بدن با روش‌های فعال (تمرین کردن با لباس‌های پلاستیکی) یا غیر فعال (سونا)، و استفاده از داروهای مدر، (2) ملین‌ها یا استفراغ‌های عمدی. با توسل به این روش‌ها، وزن بدن عمدتاً به خاطر کاهش محتوای مایعات بدن، مواد غذایی موجود در دستگاه گوارش یا ذخایر انرژی عضلات کاهش می‌یابد [فوگلهولم،1994]. جالب آن که حتی بعضی از ورزشکاران به روش‌های غیر معقول و خرافی روی می‌آورند. از جمله مشاهده شده است، شماری از کشتی گیران معتقدند، چنانچه به طور معکوس روی ترازو بایستند (قرارگیری روی دست‌ها)، وزنشان کم‌تر نشان داده خواهد شد [موان و همکاران 2000].

مسائل ناشی از کاهش سریع وزن

خطرات و اثرات کاهش سریع وزن
دو نوع خطر پزشکی در اثر کاهش وزن با هدف شرکت در شیایی مطرح است: سوء تغذیه و کم آب شدن بدن. هنگامی که مقدار زیادی از مایعات بدن دفع شود و جایگزینی صورت نپذیرد، بدن کم‌آب می‌شود. این وضعیت به افت عملکرد جسمانی می‌انجامد. سوء تغذیه هم بر اثر دریافت نکردن مقادیر کافی مواد مغذی صورت می‌پذیرد. کم آبی بدن حادترین و خطرناک‌ترین عارضه‌ی ممکن است.
هنگامی که روش‌های کاهش سریع وزن به کار برده می‌شوند، عمدتاً به جای بافت چربی، آب و توده‌ی کم چرب بدن کاهش می‌یابند. به عبارت دیگر، از ذخایر کربوهیدرات و آب عضله (گلیکوژن) کاسته می‌شود. این کاهش، تنظیم دمای بدن و عملکرد قلبی- تنفسی را برهم می‌زند. همچنین بر ظرفیت قدرت و استقامت، و نهایتاً بر عملکرد فرد تأثیر منفی می‌گذارد. عوارض روانی هم ممکن است بروز کنند [براول و همکاران، 1987].

عوارض کوتاه مدت
شماری از عوارض کاهش سریع وزن، از جمله نوسانات و تغییرات خلقی، احساس نداشتن انرژی و انگیزه، همگی می‌توانند در نقص عملکرد سهیم باشند. (جدول 1). ورزشکاران ممکن است کم شدن انرژی، افت سرعت سوخت و ساز، و نیز کاهش توده‌ی عضلانی، قدرت، توان و ظرفیت استقامتی را تجربه کنند. همچنین، خطر بروز خستگی مفرط جسمی و ذهنی هم وجود دارد. وخیم‌ترین عارضه، از دست دادن شدید و سریع وزن بدن (بیش از 10درصد) به شکل شوک است و بروز خطر مرگ را به همراه دارد. در سال1997، سه کشتی گیر جوان ، در حالی که می‌کوشیدند خود را به سر وزن مورد نظرشان برسانند، دچار مرگ شدند.

عوارض دراز مدت
جودوکارانی که سعی دارند، سطح چربی‌های بدن و یا وزن خود را در حد نامتناسبی قرار دهند، در معرض خطر اختلالات تغذیه‌ای، همچون انورکسیانروزا، (3) بولیمیانروزا (4) یا سایر مشکلات طبی ناشی از انرژی ناکافی و کمبود مواد مغذی قرار می‌گیرند. حداقل میزان چربی بدن در مردان و زنان به تربیت 5 و 12 درصد گزارش شده است [لومن، 1992]. با این همه، دامنه‌های چربی بدن که معمولاً به عنوان دامنه ی سالم پیشنهاد می‌شود، در مردان 8 تا 12 درصد و در زنان 16 تا 20 درصد است. به علاوه، بر اثر کاهش وزن طولانی مدت، ممکن است کمبود مواد معدنی و ویتامین‌ها بروز کند و در نهایت، به ایجاد تغییرات هورمونی و عملکرد سوخت و سازی بینجامد. این عواقب نه تنها باعث افت عملکرد می‌شوند، بلکه عوارض جسمانی و روانی جدی در بر دارند.

کم آبی بدن
از کاهش آب بدن، غالباً به عنوان راهی سریع برای «سر وزن رسیدن» استفاده می‌کنند. کاهش وزن سریع با کم‌تر نوشیدن مایعات، به کم آبی بدن منجر می‌شود (نه کاهش چربی بدن). حتی کاهش مایعات بدن تا حد 1 درصد (0/7 کیلوگرم در یک فرد 70 کیلوگرمی) باعث افت عملکرد می‌شود. تدابیر مربوط به جبران مایعات، در صورتی که زمان کافی در اختیار باشد، می‌تواند مشکل مزبور را برطرف کند. اتلاف مقادیر اندک تا متوسط آب (2 تا 4 درصد وزن بدن) باعث کاهش ظرفیت هوازی بیشینه می‌شود (حداکثر
vo2) . کاهش 2 درصدی وزن بدن می‌توان تا 20 درصد از عملکرد را تحت الشعاع خود قرار دهد [آیوی و همکاران، 1988]. با این حال، در مشت زنی معمولاً ورزشکاران 2 درصد وزن خود را از دست می‌دهند، بدون آن که راهکاری برای جبران آن داشته باشند [اسمیت و همکاران،2000] .
هر چه میزان وزن بدن بر اثر محدودیت مایعات بیش تر کاهش یابد، خطر بروز عوارض جدی جسمانی افزایش می یابد. چرا که بدن انسان در این شرایط قادر به تنظیم دمای خود نیست. کم آبی بدن ، خطر بروز آسیب‌های گرما، شامل گرفتگی‌های عضلانی، (5) گرمافرسایی (6) و گرمازدگی را افزایش می‌دهد. علائم اولیه‌ی کم آبی بدن ، شامل تهوع، سرگیجه، خستگی، و عدم تمرکز است. اگر چه می‌توان در عرض 12 ساعت بخش زیادی از کم‌آبی بدن را جبران کرد، اما جبران کامل این وضعیت به 48 ساعت زمان نیاز دارد.
باید به این نکته توجه داشت که برای جبران یک کیلو گرم وزن بدن لازم است تا 1/5 کیلوگرم مایعات مصرف شود. به تولید ادرار هم باید توجه شود. در این شرایط، نوشیدن مایعات ایزوتونیک گزینه‌ی بهتری است، چرا که بدن، آن‌ها را بهتر از آب خالص جذب می‌کند و مایعات کم‌تری از راه ادرار دفع می‌شود. (جدول 1)

داروهای ادرار آور و استفراغ عمدی
همچون اتلاف آب، داروهای مدر نیز می‌توانند موجب دفع سدیم و کلرید از خون، و پتاسیم و منیزیم از سلول‌های عضلانی شوند. مصرف داروهای مدر نه تنها خطرناک است، بلکه از سوی کمیته‌ی بین‌المللی المپیک هم به عنوان داروی پوشاننده ممنوع شده است. همچنین، ورزشکارانی که از استفراغ و اسهال عمدی برای کاهش وزن خود استفاده می‌کنند، نه تنها دچار کم‌آبی بدن خود می‌شوند، بلکه میزان مواد معدنی بدنشان کاهش می‌یابد و در نهایت، به ضعف عضلانی و نقص در عملکرد عصبی- عضلانی دچار می‌شوند.

رژیم‌های غذایی افراطی
رژیم غذایی افراطی موجب به خطر افتادن سلامت ورزشکار و افت عملکرد وی می‌شود. ورزشکار نباید میزان انرژی دریافتی خود را از 1200 تا 1500 کالری در روز کم‌تر کند، مگر این که متخصص تغذیه بر کار او دقیقاً نظارت داشته باشد [انجمن قلب آمریکا، 1994] .

تغییرات چرخه‌ای وزن (7)
چرخه‌های مکرر کاهش و کسب مجدد وزن را «تغییرات چرخه‌ای وزن» می‌نامند. علاوه بر افت عملکرد ورزشی، سایر عواقب این روش شامل کاهش سوخت و ساز پایه، تغییر ترکیب بدن و افزایش نسبت چربی به بافت غیرچربی، تغییرات الگوی ذخیره‌سازی چربی‌ها، فزونی چربی شکم نسبت به چربی ران‌ها، تغییرات هورمونی و کمبود مواد مغذی در بدن است.

جودوکاران در معرض خطر
- جودوکارانی که پس از دوره‌ی آسیب دیدگی و فعالیت نداشتن حاصل از آن، قصد شروع دوباره‌ی تمرینات و کاهش وزن را دارند.
.

مفهوم حداقل انرژی در دسترس
اگر چه شماری از جودوکاران با هدف کاهش وزن بدن و بافت چربی، به کاهش انرژی دریافتی خود مبادرت می‌کنند، با این حال، در صورتی که محدودیت غذایی از حدی خاص فزونی یابد، می‌تواند خطراتی برای عملکرد مناسب جسمانی ایجاد کند.
انرژی مصرفی در جریان فعالیت‌های روزانه و ورزش- کل انرژی غذایی دریافتی = دسترسی به انرژی
تحقیقات جدید به روشنی مشخص کرده‌اند، وقتی میزان دسترسی به انرژی (8) به ازای هر کیلوگرم وزن غیر چربی بدن (9) (
FFM) کم‌تر از 30 کیلوکالری (135کیلوژول) باشد، اشکالاتی قابل ملاحظه در عملکرد سوخت و سازی و هورمونی به وجود می‌آید که بر عملکرد، رشد و سلامت فرد تأثیر می‌گذارد.

تخمین حداقل وزن جودوکاران
مفهوم «حداقل وزن» (10) هنگامی رایج شد که با ارزیابی ترکیب بدن در گروه‌های ورزشی دریافتند، از دست دادن چربی اضافی بدن با بهبود اجرا و عملکرد ورزشی همراه است. علاوه بر جودو، در رشته‌هایی مثل دوهای استقامت و ژیمناستیک، ورزشکاران معمولاً به داشتن چربی کم‌تر تشویق می‌شوند. با این تفاوت که در کشتی از جودوکار نوجوان خواسته می‌شود تا حد ممکن در رده‌های وزنی پائین‌تر شیایی بدهد، چرا که گمان می‌رود در این صورت احتمال پیروزی بر رقبایی با چربی بیش‌تر (و توان بدنی کم‌تر) افزایش خواهد یافت. اما این کاهش وزن تا چه حدی معقول است؟ بنک (1965) مدعی شد، برای حفظ سلامتی باید از حداقلی از بافت چربی برخوردار بود. این مفهوم امروزه توسط پژوهشگران متعددی پذیرفته شده است و پنج درصد چربی، به عنوان حداقل چربی بدن برای جودوکاران نوجوان پذیرفته شده است تا جودوکار، ضمن حفظ سلامت خود، از بهترین عملکرد برخوردار باشد.



کلمات کلیدی :

نوشته شده توسط امیرحسین خادمیان در ۱۳٩۱/۱/۱٩ و ساعت ۱٢:٠۸ ‎ق.ظ

نظرات ()

مطالب پیشین

۱۳٩٢/۱٢/٢٤
PlasmaJet پمپ عضله
جوش های حاصل از دوره
اصول تغذیه ورزشکاران کوچک
قوانین جدید مسابقات و داوری 2016 - 2013
آشنایی با زانو درد حاد و روش های درمان آن
آسیب‌دیدگی رباط زانو
مطالب فوق جالب و مهم. جودوکارا با دقت بخونن
بازگشت به تمرین جودو بعد از مصدومیت
بهترین سن برای انتخاب ورزش مورد علاقه

درباره


لوگوی ما



نویسندگان همکار

امیرحسین خادمیان


جستجو


صفحات وبلاگ 



صفحه اصلي | پست الکترونيک | اضافه به علاقه مندي ها | ذخيره صفحه | تم دیزاینر


Powered By persianblog.ir Copyright © 2009 by judo20

Design By : wWw.Theme-Designer.Com